محمد تقي جعفري

119

ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي )

2 - * ( وُجُوه يَوْمَئِذٍ خاشِعَةٌ . عامِلَةٌ ناصِبَةٌ . تَصْلى ناراً حامِيَةً ) * . . . * ( وُجُوه يَوْمَئِذٍ ناعِمَةٌ . لِسَعْيِها راضِيَةٌ . فِي جَنَّةٍ عالِيَةٍ ) * . ( 1 ) ( صورتهائى در آن روز ذليلند . در آتش غضب الهى عمل كننده و نصب شده ، انداخته ميشوند به آتش شعله ور . . . صورتهائى در چنان روز در لذّت نعمتهاى الهى فرو رفته . از كوشش خود در دنيا راضى و سكونت آنان در بهشت اعلى است . ) 3 - * ( فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَه بِيَمِينِه . فَسَوْفَ يُحاسَبُ حِساباً يَسِيراً . وَيَنْقَلِبُ إِلى أَهْلِه مَسْرُوراً . وَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَه وَراءَ ظَهْرِه . فَسَوْفَ يَدْعُوا ثُبُوراً . وَيَصْلى سَعِيراً ) * . ( 2 ) ( و امّا كسى كه نامهء اعمال او بدست راستش داده شود ، به زودى اعمال او محاسبهء آسانى مىشود . و شادمان به اهلش برميگردد . و امّا كسى كه نامهء او از پشتش داده شود ، به زودى واى بر خود سر مىدهد [ كه هلاك شده است ] و به آتش انداخته مىشود . ) 4 - * ( وُجُوه يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ . ضاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ . وَوُجُوه يَوْمَئِذٍ عَلَيْها غَبَرَةٌ . تَرْهَقُها قَتَرَةٌ . أُولئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ ) * . ( 3 ) ( صورتهائى در چنان روز ، نورانى و درخشان ، خندان و بشارت بهشت به آنها داده شده است . و صورتهائى كه در چنان روز خاك اندوه بر آنها نشسته . كه سياهى و تيرگى بر آن احاطه كرده است . آنان كفّار و فجّارند . ) معناى اين كه : و لنفسه متّسعا روز قيامت كسى كه گشايشى براى نفس خود پيدا كند ، از كسانى است كه حالش بهتر از ديگران است ، براى همگان قابل درك است ، زيرا از سختىهائى كه از آيات شريفه در توصيف روز قيامت درك مىشود ، مىتوان شدّت ناگوارى و مشقّت در آن روز را فهميد .

--> ( 1 ) الغاشية آيهء 2 تا آيهء 4 و آيهء 8 تا آيهء 10 . ( 2 ) الانشقاق آيهء 7 تا آيهء 12 . ( 3 ) عبس آيهء 38 تا آيهء 42 .